Üç insan.

Yıldızlar kadar uzakta,
Betonarme inşaatlar kadar renksiz,
Kıyıya vurmuş paslı bir demir kadar eskimiş...


Anlatın bana büyüklüğünü yeryüzünden seçemediğim, 
Parlaklığını yitirmiş yıldızlar.Ne kadar uzaktasınız bana...
Sizde birbirinize uzak mısınız, benim başkalarına olduğum kadar...


Anlatın bana,
Başta sıcak bir yuva olmayı ümit ederken, terk edilmiş,
İnşaat halinde öylece duran dilsiz tuğlalar.


Ve anlat bana,
Ne zaman koptun diğer parçalarından, ne kadar yol kat edipte geldin bu çöpten kıyıya ,
Su yutmuş paslı demir. 

Doğaçlama

Bu kış soğuk geçecek...Hissedeceğim iliklerime kadar her şey.
Ağzımdan çıkan her kelime donacak belkide. 
Ciğerlerimde ki sıcak nefes, dumanlar halinde karışacak havaya fabrika bacaları gibi...
Bu kış daha bir soğuk geçecek, çünkü sarındığım her battaniye kifayetsiz kalacak, soğuk bedenime.
Vücut ısım başka bir insan sıcaklığı aradığı için belki de...
İliklerime kadar hissedeceğim zemheri hasreti.    Yalnızlığı,soğuğu...
Rüzgarın karla karışık sert bir tokat gibi yüzüme vurduğunu,   anlayacağım...