yükseklik korkusu

Attım ya ben kendimi boğazdan;Derin uçsuz bucaksız sulardı karanlık hemde çok...Biraz daha derinlere gittim , daha daha...Nefes almıyordum ya artık derin soluklar yoktu artıkOrada geziyordum , yukarıda İstanbulun canlı ışıklarıBurası sessiz ... Yüzüyordum belki;Biraz daha gidersem Yavuz Çetine rastlarımAnnemle babamı beşiktaşta çay içerkenAblamı bodrumda yüzerkenSeni yeşilköyde kayalıklarda otururken...Sıkılırım belkiOkyanusa inerim ;Nemo hala babasına kavuşmanın sevincindeDilini bilmem ben buraların...Tekrar geri döndüğümde çakıldıgım yereBakarım işte orada hayallerim ıslanmışlarAlırım koynuma kurularım ... Yukarıya bakarım ışıklar gözümü alır.Ne dersin belki tekrar canlanırım?