kalemi mi bırakmalı ,mürekkebi bitmeden.şiirlerden yazılar yazılardan öyküler mi doğurtmalı..
rüzgar yeterince esmedin mi..götür şu güneşi tepemden. tenim yandı yeterince.neredeyim hangi yagmur damlasındayagmayan yagmurlarda.gelmeyen bulutlarda.çalışmayan buharlı bir trende, kömür oldum..ben hep sen oldum... çok mu empatikti.hayır ben hep olmayan oldum.gidemeyen oldum.hep iç ses oldum, dışarıya söylenmeye utanılan..birbirlerine kavuşamayan bir yosmayla ,süt cocugunun aşkı oldum..çıplak bir ağaçtım ilkbahara küsen..pastörize edilmiş hayatuzun ömürlü ve bayatama ben süt içmemki..hey garson bana şöyle sessiz sakin birşeyler.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder