365 Gün 6 Saat

365 gün 6 saate sığdırmaya çalıştım bütün bir ömrümü...
Nedirki insan hayatında 365 gün 6 saat...Ben sadece dönüp durmak istiyordum bu zaman diliminde...
Herşeyin çoğul olduğu 365 gün , günler de insanlar gibi birer birer, birer birer akıp gitti ellerimden...
Kış olmasını o kadar içten dilemiştimki sıcak bir yaz gününde.
Şimdi iliklerime kadar üşüyorum , kış olmasını o kadar içten dilemiştimki
senin beni ısıtacagını zannederek...Ama şimdi iliklerime kadar üşüyorum...
Daha fazla okuyorum şimdi şiirleri , ve daha fazla dinliyorum dilini bildiğim müzikleri,
hepsinde bir , bir parça ben varım sanki...
Acı ne kadar evrensel... Hayatlar ne kadar çok birbirine benziyor , evet o özel sandığımız hayatlarımız...
Hepsi aynı yazarın agzından çıkma hikayeler...
Hayat karsına birgün beni çıkarır diye bekleme dostum,
hayatı süpriz yumurta sanan dostum...
Ne kadar evrensel bir acı doğurdun bana...
Beynelmilel bir dostluk bahşettin .
Beynelmilel bir telefon faturası...
Şimdi kimseye kopyala- yapıştır yapmadan yaşıyorum hayatımı...
Belki sonsuza dek, belkide kısa bir süreliğine kim bilir?
Bugün seni çok seviyorum, yarın benden nefret edecek olsan bile...