İntihar mektuplarımı özledim.
sadece mutluyken ölümü düşündüğüm zamanları...
Ne kadar da korkakmışım.
Durdurabilsem derdim hep,böyle mutluyken.
Şuanda 'stop'a basabilsem. Hep böyle burada gülebilsem.
Ama kıyamadım nefes alıp verişlerime.
Hep kötüyü gördük,dibini gördük.Hep izmarit oldu yaşananlar.
Piç edildi duygular.
Piç edilmiş duygular...
Özlemeyi özledim.
Onu...
Çok uğraştım unutmamak için.
Ama başaramadım.
Sözlerimi tutmayı özledim mesela...
Hiç bir şeyi barındıramıyor bedenim,bağımlılıklar dışında.
Sözlerimi tutamadım.Gözlerini tutamadım.
İntihar mektuplarımı özledim,
En az onlar kadar , gözlerimi kapatıp gülmeyi özledim.
Mutsuzluktan korkmayı özledim.
Korkudan titremeyi...