kalem tutamıyorum,
okutacak cesaretim yok...
keşke dedim
keşke ayıkken de sevebilsem seni.
gelme , gelme diye bağırdım şiirleri
yüzüne yüzüne
gelme
yokluğunla güzel sevememem seni...
seni bana sevdirememesiyle ünlü hayat...
aynalar küskün bu ikiliye.
oysa ellerin olsaydı ve ben tutabilseydim
bir de bir vakit
sen ve ben olabilseydik
güzel olmasa da bir şarap
nasıl olsa biz güzel olabilirdik...
yudum yudum.
gelirdim sana.
ama sen gelme
çünkü benim seni hayatımda yer edemeyişlerimle ünlü hayat...
sen deyince bak nasıl oynuyor kalem yerinden.
oysa cesaretim yok bir tek, okutmaya...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder