ışık.

Saf kan yıldızların inadına, geç doğuyor soysuz ay.
Dünya
Dünya,
Bak;
Ozonunun zarı yırtılmış.

Eskiden karanlık olurdu buralar, mumlar vardı da yakılmazdı.
Bir şişe köpek öldüren fener olurdu geceye...
Bugün fazlaca sızıyor ışıklar yırtıklardan, gözüme gözüme.

Gece hemen gitmesin diye, bir kez daha çalacağım nakaratı.
Ve son dizede aralayacağım kapıyı...
Sessiz ol gece, dur ve bekle.
Bak soysuz ay gidiyor. Kalk ve iyi geceler dile.
Kaç kadına gebe kaldı,
Kaç ayyaşa meze oldu
Park köşelerinde.
İyi geceler dile.

Aydan ne bekleyebilirsin ki?
Arkasında Güneş var…
Aslında kendi önünü göremeyecek kadar karanlıktı Ay da.
Güneş gelene kadar.
Arkasına geçti ve tüm bu olanları aydınlatmasına izin verdi.
Her şey şu Güneş yüzünden!
Biz köpek öldüren fenerlerimizle mutluyken,
Geceye de balçığını sürdü.